شستن در جریان آب؛ دهه 1950!


گروه تاریخ خبرگزاری فارس – امین رحیمی: شستشوی رودخانه ها در شهرهای بزرگ ایران و سایر نقاط ایران از قدیم الایام رایج بوده و تا پایان دوره قاجار و بعد از آن در دوره پهلوی، قبل از نصب لوله های آب و حتی پس از آن ادامه داشته است و وضعیت به این صورت است. این: حیاط اندرونی خانه را برای شستن لباس ها با حوض آب و مجاری برای ورود و خروج آب در نظر گرفته اند. زنان در خانه های دیگر از آب حوض برای شستن لباس استفاده می کنند. بسیاری از خانه ها در حیاط حوض دارند که محل ذخیره آب و شستشو است… بسیاری از خانه ها در محله های فقیرنشین پایتخت مکان مناسبی برای ذخیره آب ندارند، به همین دلیل زنان لباس های کثیف و بشقاب های شسته شده را در کنار نهرها و رودخانه ها می شویند. . . این زنان در زمان های خاص در حاشیه نهرها شستشو می دهند.

از دهه 1330 به تدریج هل‌کش‌هایی با آب بهداشتی وجود داشت، اما تعدادشان کم بود و به این صورت بود: «لباس‌شویی‌ها در کنار هل‌کش‌ها، محله‌های مرکزی و اصلی تهران مانند بازار، عودلاجان، دروازه‌غر و سنگلج بودند. اولین محله‌هایی که شیر فشاری داشتند و به تدریج تعدادشان در سطح شهر افزایش یافت… اما تا دهه 50 کمتر از 500 شیر فشار در تهران وجود داشت حتی در جاهایی که مردم به شیرآلات دسترسی ندارند باز هم لباس‌های خود را در تهران می‌شویند. نهرها و رودخانه ها، حتی اگر آب آنها اغلب کثیف باشد.

انتهای پیام/




این مقاله را برای صفحه اول پیشنهاد دهید