نماینده سازمان محیط زیست: نمی خواهیم اعتبار، انرژی و هزینه بیشتری برای «پیروز» خرج کنیم. آیا ساختن عضله دوسر “پیروزمندانه” امکان پذیر است؟



به گزارش شهرآرانیوز، حسن اکبری درباره زمان انتقال «پیروز» تنها توله یوزپلنگ ایرانی در اسارت به توران گفت: نگهداری «پیروز» به تنهایی در سایت پردیسان برای این سازمان گران و سخت است و توران نیز یک مجموعه‌ای از سایت‌هایی که «ایران» و «فیروز» – مادر و پدر «پیروز» – با گرگ‌های دیگر در آنجا هستند. «پیروز» نیز می‌تواند در شرایط زیستگاه طبیعی خود در آن مکان به خوبی زندگی کند.

وضعیت جسمانی «پیروز» چگونه است؟

وی درباره تغذیه پیروز با شیرخشک و تاثیر آن بر قوای بدنی گفت: بارها گفته شده که هیچ شیرخشکی برای بچه غازها مناسب نیست و هیچ کدام از انواع شیرخشک قبلاً امتحان نشده است. شاید «پیروز» برای او غذای مناسبی باشد، برای اینکه دچار مشکلات گوارشی مانند یبوست نشود، به گونه ای تغذیه می کردند که بتواند زنده بماند، اما سیستم بدنش ضعیف شده و وزنش نصف وزن استاندارد شده است. علاوه بر این، او باید داروهای زیادی مصرف کند که در تضعیف سیستم ایمنی فرد برنده مؤثر است.

اکبری با بیان اینکه وضعیت جسمانی و رشد پیروز پس از گوشتخوار شدن بهتر شد، گفت: از زمانی که گوشتخوار شد رشد بهتری نیز داشت که کم وزنی او را در اندازه قابل توجهی جبران کرد. هنگامی که او از شیر گرفته شد، وزن او کمتر از نصف وزن استاندارد بود که به عنوان یک ضعف بزرگ به حساب می آمد. این شرایط اجباری بود زیرا او تحت نظارت و مشاوره دکتر بود. کالدول و اگر این شرایط رعایت نمی شد، «پیروز» اصلا زنده نمی ماند.

وی در عین حال تاکید کرد: جبران این مشکلات و نارسایی ها زمان بیشتری می برد تا شرایط یک توله ولورین معمولی کاملا جایگزین شود.

نماینده محیط زیست طبیعی سازمان حفاظت محیط زیست با اشاره به اینکه سیستم ایمنی «پیروز» همچنان ضعیف است، گفت: حتی گاهی اوقات این گونه در شرایط خاصی تغذیه می شود. به عبارت دیگر، خوردن هر غذایی به راحتی مانند بچه گاومیش طبیعی نیست. این مسائل دامپزشکان را برای انتقال «پیروز» به توران در این سن دچار تردید می کند، زیرا در توران دیگر نمی توان به این شکل و مکرر در کنار او بود و همچنین غذا و درمان او را کنترل کرد.

وی با اشاره به قابلیت جابجایی «پیروز» گفت: این گونه در حال حاضر از نظر جست و جو و توانایی حرکت توله گرگ مشکلی ندارد و می تواند همین حرکات را انجام دهد اما همچنان برای تغذیه به افراد وابسته است. مثلاً الان در برخی موارد ممکن است غذایی را که مجبور می شوند از طریق تحریک یا روش های مشابه به او بخورانند، نخورد تا مدتی آن غذا را مصرف کند.

اعتماد پیروزمندانه به انسان

اکبری مهم ترین موضوع در تعیین زمان انتقال پیروز به توران را «اعتماد بالای پیروز به مردم» دانست و گفت: این اعتماد باید تا حد امکان کاهش یابد. درمانگر از ابتدا از «پیروز» مراقبت می کند، بنابراین به نوعی فکر می کند که مثل مادرش است و جدا شدن از درمانگر برایش سخت است، بنابراین کم کم این اعتماد به نفس را کاهش می دهیم.

وی تاکید کرد: با توجه به این شرایط تصمیم گرفتیم برای جبران عقب ماندگی جسمی «پیروز» حداقل تا فروردین – که تقریباً یک ساله است – در تهران بماند و با بالا رفتن سن، اعتمادش به مردم کاهش پیدا کند. تا او در توران زندگی کند. . اکنون ما معتقدیم که این تنها یک تخمین بر اساس توصیه دامپزشکان و درمانگر او است که احتمالاً تغییر خواهد کرد.

آیا می توان “ویکتور” را “وحشی” کرد؟

معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست در پاسخ به اعتقاد برخی کارشناسان و مسئولان مبنی بر لزوم «بازگردانی» و «رهاسازی پیروزمندانه» اظهار کرد: از ابتدا گفتیم که حیوانات در اسارت تقریبا غیر ممکن است. به طبیعت برگرد قطعا «پیروز» را به توران منتقل می کنیم، اما برنامه ای برای رهاسازی او در طبیعت نداریم. علاوه بر این، ما نمی خواهیم اعتبار، انرژی و هزینه های سازمانی بیشتری برای “پیروزی” و حتی شرایط تولد صرف کنیم.

وی تاکید کرد: ما در طبیعت گرگ هایی داریم که برایمان ارزش بیشتری دارند. ترجیح ما این است که بیشتر اعتبار، پول، انرژی و زمان خود را صرف حیوانات وحشی کنیم. اگر در جهت تولید مثل هم اقداماتی انجام می دهیم به این دلیل است که به صورت غیرارادی و ناخودآگاه ظرفیتی به ما داده شده است. یک یوزپلنگ چند ماهه به نام «ایران» از طبیعت جدا شد، در اسارت نگهداری شد و دیگر به طبیعت بازگردانده نشد، بنابراین تبدیل به ظرفیتی شد که باید از آن استفاده می کردیم. بنابراین از او به صورت پایلوت برای شرایط پرورش در اسارت استفاده می شود. پرورش در اسارت به دلیل وضعیت بحرانی یوزپلنگ آسیایی در جهان و به عنوان روشی برای حفظ ژنوم گونه حائز اهمیت است، اما هزینه اصلی انرژی، پول و اعتبار سازمانی باید برای یوزپلنگ در طبیعت باشد.

اکبری در پایان درباره لزوم رفتار وحشیانه «پیروز» گفت: «پیروز» تقریباً غیرممکن است که رفتار وحشیانه ای داشته باشد، اگرچه قایق هایی که در اسارت پرورش می یابند برای شکار و زندگی در آن بالا می روند. نیمه اسارت در آفریقا نیز همین اقدام انجام شد و به تدریج پس از حذف حیوان از انسان، به او شکار را آموزش دادند تا در محیطی نیمه اسیر که درگیری و طعمه کمی وجود داشت، زندگی کنند.